Шығарма адам өміріндегі ең қымбат нәрсе байлық емес, ас пен адал еңбек екенін көрсетеді. Оқиғада бай мен кедейдің өмірі салыстырылып, қиын сәтте алтын мен күмістің пайдасыз екені бейнеленеді. Байдың мол дүниесі оны құтқара алмайды, ал кедейдің еңбегімен тапқан бір үзім наны оның өмірін сақтап қалады.

Негізгі ойы - адам үшін байлықтан бұрын тіршілікке қажетті ас пен маңдай тердің маңызды екенін түсіндіру. «Алтын, күміс – тас екен, арпа, бидай – ас екен» деген сөз арқылы еңбек пен нанның қадірі дәріптеледі.

Шығарма балаларды еңбекқорлыққа, қарапайымдылыққа және барды бағалай білуге тәрбиелейді. Қиын жағдайда адамға дүние емес, өмірге қажетті қарапайым нәрселер көмектесетінін ұқтырады.